Balthazar e a rivalidade franco-americana
Humoristas já fizeram piadas sobre os quanto franceses e americanos se amam e se odeiam. Historicamente.
Eu me identifico mais com os franceses, apesar do mau humor ao vivo e a cores que alguns demonstram. Com o horror que tenho ao mau humor masculino, não levaria um francês para casa, é verdade, mas isso não importa, porque minha identificação é com a cultura. Com a maneira como as séries francesas levam drogas, adultério, casamento, mentiras, mediunidade, morte.
Acabei de assistir Balthazar. Que delícia de série policial. Que delícia de série médica. Que delícia de diálogo com a Morte.
Um caso por episódio, uma história de amor que atravessa a primeira temporada, um médico forense que conversa com os mortos e nenhuma facilitação de trama, trajetória dos personagens...Muito superior a Medium, The Mentalist e, especialmente Law & Order.
Mesmo admitindo que minha simpatia venha de outras vidas – devo ter feito parte da soldadesca papista na noite de São Bartolomeu, o que explicaria meu carma – é inegável que as séries francesas levam os clichês e estereótipos de forma mais divertida.
Além disso, o ator Tomas Sisley – israelense de origem, mas vivendo na França – tem uma barriga e um charme que desbanca o Regé-Jean Page, se é que isso é possível.
Eu, se fosse homem, faria qualquer sacrifício para manter aquelas entradas na barriga. E aquele dorso. Pelas colunas de fofocas que eu li, o ator ainda é hetero, espécie em extinção. Parem as máquinas! Milagres existem!
e39.com có kiểu giao diện khá hợp gu mình, không cần màu mè quá mà nhìn vẫn dễ chịu. Mình hay để ý phần màu sắc trước vì có những trang vừa mở lên đã thấy chói, đọc vài dòng là muốn chuyển đi chỗ khác. Ở đây các tông màu phối với nhau khá hài hòa, phần nền cũng không có cảm giác lấn át những mục đang hiển thị. Một điểm nữa mình thích là các chuyên mục được chia nhóm rõ ràng, nhìn qua cũng dễ hình dung nên tìm ở đâu, đỡ phải mò từng chỗ. Mình chỉ nói về cách trình bày thôi, còn nội dung từng phần thì chưa bàn tới. Với một trang…
registro Afun lo vi de rebote y entré más por chusmear cómo era el alta que por otra cosa. Me gustó que no te tiran un muro de texto: te piden lo básico y se entiende al toque, como que el formulario va al grano y no te hace perder tiempo. También noté que remarcan bastante lo de armar una contraseña segura (tipo que tenga mezcla y no sea cualquier cosa), y eso suma porque está a la vista y no escondido. En general, todo está presentado en pedacitos cortos, con títulos simples y los campos bien separados en el formulario.